Üniversitedeki son yılımdı...
İlkbahara girdiğimiz zamanlardı.
Hava bazen yağmurlu,
Ama sıcaklık olarak iyi gibiydi.
*
Her zaman olduğu gibi,
Evden çıktım.
Durağa doğru yürümeye başladım.
Yollar hafif ıslaktı,
Geceden yağmur çiselemişti çünkü...
Ana yola geldiğimde,
Kurşun kalemimin olmadığını farkettim.
*
Kurşun kalemim
Her zaman önemli olmuştur benim için.
Dersi dinlerken,
Şekilleri çizdiğim,
Yazıları yazdığım,
Notları aldığım kalemimdi
Bahsi geçen kalem.
*
Şekiller, yazılar derken de,
Aslında derslerle ilgisi olmayan
Karalamalardan bahsediyorum.
Ders notlarımı,
Okulun ilk yılında,
Kendi ellerimle ciltlediğim defterime,
Başlıklar renkli,
Yazılar italik,
Çizimler başka renkte olacak şekilde yazıyordum...
Ve o kalemlerim farklı idi.
O ders notlarını tuttuğum defterim
Sanırım eğitmenlik yapan bir arkadaşımın
Eğitim notları olarak öğrencilerine verdiği
Ve halâ kullandığı bir defter olarak
Hayatına devam ediyor.
*
Konumuza dönecek olursak;
Kalemimi unuttuğumu farkedince,
Geldiğim yolu geri dönüp,
Evden unuttuğum kalemimi almış ve
Durağa doğru tekrar yola koyulmuştum.
*
Durak eve beş dakikalık bir mesafedeydi
Ve kalemimi unutmamdan sebep
Eve git gel ile yaklaşık 4 dakika kaybetmiştim.
Evden anayola yürüyüp anayola çıktıktan sonra,
Bir - iki dakika kadar uzaklıkta
Sola sert bir dönüş vardı
Ve o dönüşe gelmek
Yolu büyük oranda tamamlamak demekti.
Çünkü dönüşe müteakip,
Yirmi otuz metre sonra durak vardı.
*
İkinci kez ana yola çıkarken bazı sesler duydum
Ama ne olduğunu anlayamadım.
İki üç dakika sonra durağa geldiğimde,
İki üç dakika önceki o sesin ne olduğunu
Gözlerim ile görmüş oldum.
*
Acemi bir şoför,
Virajı alamamış ve durağa girmişti.
Durakta beş kişi vardı,
İkisi ağır yaralı idi,
Diğer üçü şans eseri
Küçük yaralarla kazayı atlatmıştı.
*
Yani
Sabah çıkarken kalemimi unutmasaydım,
Ya da tembellik yapıp eve dönmeseydim,
O iki yaralıdan biri ben olabilirdim.
*
Bu anıyı
Hayatımın dönüm noktalarından biri olarak görürüm hep.
*
Gerçi
Bunun haricinde de dönüm noktalarım var...
Ama onlar kısmen daha az risk içeren
Ya da risk içermeyen dönüm noktaları idi.
Belki bir gün onları da anlatırım...
07 Ekim 2017
Ankara
Gönderen: -fahrî- EGEli
Her zaman hayâllerinin peşinde koştu. Gençliğindeki öğretiler, onu başarıya götürse de, kapitalist sistemin çarkları içinde sıkıştı kaldı. En sonunda çiftçi olmaya ve vakti oldukça yazılar yazmaya karar verdi. Çiftçilik ile ilgili büyük adımları attı, geriye sadece ufak tefek detaylar kaldı. En kısa sürede, tarlasında yaşamaya başlayacak. Ayrıca zaman içinde karavan sevdalısı da oldu. Karavan almadı ama hali hazırda bir panelvanı karavana dönüştürmeye ve diğer taraftan da gündeme bağlı olarak, yazılarını yazmaya devam ediyor.

0 Yorumlar
Yorum Gönder
Yorumlarınızda küfür, hakaret, incitici söz, küçük düşürücü ifade olmamalıdır. Uygun olmayan içerik olması durumunda yorumlarınız silinecektir.