On gün önce dört-beş arkadaşım ile plan yapmış,
Crossroads'ta buluşup
Bira içecek,
Sohbet edecektik.
*
Hafta sonu Tevfik abi aradı,
Ertan'cım Perşembe sana geliyoruz,
Müsait misin dedi.
Tabii ki abicim dedim.
Sen geliyorsan, ben her zaman müsaitim.
Ne zaman istiyorsan buyur gel.
Pınar'a (eşi) selamlar dedim.
*
Günlerden Perşembe oldu,
İlk planı yaptığım arkadaşım aradı.
Akşam saat kaçta gelirsin Crossroads'a diye sordu.
Saat yedi gibi gelmiş olurum.
Sen benden önce gidip,
Düzgün bir masa kap dedim.
Tamam dedi,
Telefonu kapadık.
*
İşlerim ile uğraşıyordum ki,
Birden dank etti...
Tevfik abiler de bu akşam gelecekti.
Aynı güne iki program yapmıştım.
Tevfik abi ağır adamdı.
Onun programını iptal etmem olmazdı.
*
Diğer arkadaşımı arayıp
Programı Cuma'ya ötelemem
En kolayı ve doğrusu olacaktı.
Hemen arkadaşımı aradım,
Yarına alalım programı dedim.
Yapma yaaa dedi.
Zaten zor ayarladım herkesi,
Programı yarına almak çok zor,
Hatta imkânsız dedi.
*
Büyük bir karamsarlıkla
Tevfik abinin telefonunu tuşladım.
Abi dedim
Bu akşama başka bir program daha yapmışım
Gerçekten çok özür dilerim,
Programı yarın akşama ötelesek olur mu?
Ertan'cım dedi Tevfik abim,
Programım çok yoğun şu sıralar,
Biliyorsun iki aydır plan yapıyoruz,
Anca bu akşamı ayarlayabildik ikimiz de...
Haklısın abi diyebildim sadece.
*
Telefonu kapamam ile,
Diğer arkadaşımı aramam arasındaki zaman farkı
Tahmini bir mikro saniye falandı.
Diğer programı kesin olarak iptal etmem lazımdı.
Ama arkadaşım telefonu açmadı.
*
Araya işler girdi derken,
İki ya da üç saat geçti,
Öğleden sonrayı gösteriyordu zaman.
Arkadaşımı bir kez daha aradım.
Tamam olum dedi telefonu açar açmaz.
Ayarladım programı,
Yarın akşam aynı saatte,
Aynı mekanda buluşuyoruz...
*
O an
Dünyanın en mutlu insanı bendim.
Arkadaşım ile yaptığım görüşmeyi sonlandırınca,
Tevfik abimi arayıp
Mutlu haberi verebilirdim.
Ki yarım saat sürdü bu görüşmemiz,
Ve görüşme biter bitmez
Aradım Tevfik abimi tekrardan.
Ben daha konuyu açamadan,
Tamam Ertan'cım dedi,
Bütün planlarımı iptal ettim,
Yarın akşama aktardım programımızı.
*
Başımdan kaynar su döküldü gibi oldu.
Sabah başladığım noktaya geri dönmüştüm.
Ne yapmalıydım,
Önce kime doğruyu söylemeliydim,
Bilemiyorum tabii.
Sanırım, Ankara'yı terketmem
En doğru hareket olacaktı.
*
İşleri rayına sokmadığımı sanmayın...
Mesai bitmeden herşey yoluna girmişti ama,
Nasıl yoluna girmişti,
Orasını hiç sormayın...
01 Aralık 2017
Ankara
Crossroads'ta buluşup
Bira içecek,
Sohbet edecektik.
*
Hafta sonu Tevfik abi aradı,
Ertan'cım Perşembe sana geliyoruz,
Müsait misin dedi.
Tabii ki abicim dedim.
Sen geliyorsan, ben her zaman müsaitim.
Ne zaman istiyorsan buyur gel.
Pınar'a (eşi) selamlar dedim.
*
Günlerden Perşembe oldu,
İlk planı yaptığım arkadaşım aradı.
Akşam saat kaçta gelirsin Crossroads'a diye sordu.
Saat yedi gibi gelmiş olurum.
Sen benden önce gidip,
Düzgün bir masa kap dedim.
Tamam dedi,
Telefonu kapadık.
*
İşlerim ile uğraşıyordum ki,
Birden dank etti...
Tevfik abiler de bu akşam gelecekti.
Aynı güne iki program yapmıştım.
Tevfik abi ağır adamdı.
Onun programını iptal etmem olmazdı.
*
Diğer arkadaşımı arayıp
Programı Cuma'ya ötelemem
En kolayı ve doğrusu olacaktı.
Hemen arkadaşımı aradım,
Yarına alalım programı dedim.
Yapma yaaa dedi.
Zaten zor ayarladım herkesi,
Programı yarına almak çok zor,
Hatta imkânsız dedi.
*
Büyük bir karamsarlıkla
Tevfik abinin telefonunu tuşladım.
Abi dedim
Bu akşama başka bir program daha yapmışım
Gerçekten çok özür dilerim,
Programı yarın akşama ötelesek olur mu?
Ertan'cım dedi Tevfik abim,
Programım çok yoğun şu sıralar,
Biliyorsun iki aydır plan yapıyoruz,
Anca bu akşamı ayarlayabildik ikimiz de...
Haklısın abi diyebildim sadece.
*
Telefonu kapamam ile,
Diğer arkadaşımı aramam arasındaki zaman farkı
Tahmini bir mikro saniye falandı.
Diğer programı kesin olarak iptal etmem lazımdı.
Ama arkadaşım telefonu açmadı.
*
Araya işler girdi derken,
İki ya da üç saat geçti,
Öğleden sonrayı gösteriyordu zaman.
Arkadaşımı bir kez daha aradım.
Tamam olum dedi telefonu açar açmaz.
Ayarladım programı,
Yarın akşam aynı saatte,
Aynı mekanda buluşuyoruz...
*
O an
Dünyanın en mutlu insanı bendim.
Arkadaşım ile yaptığım görüşmeyi sonlandırınca,
Tevfik abimi arayıp
Mutlu haberi verebilirdim.
Ki yarım saat sürdü bu görüşmemiz,
Ve görüşme biter bitmez
Aradım Tevfik abimi tekrardan.
Ben daha konuyu açamadan,
Tamam Ertan'cım dedi,
Bütün planlarımı iptal ettim,
Yarın akşama aktardım programımızı.
*
Başımdan kaynar su döküldü gibi oldu.
Sabah başladığım noktaya geri dönmüştüm.
Ne yapmalıydım,
Önce kime doğruyu söylemeliydim,
Bilemiyorum tabii.
Sanırım, Ankara'yı terketmem
En doğru hareket olacaktı.
*
İşleri rayına sokmadığımı sanmayın...
Mesai bitmeden herşey yoluna girmişti ama,
Nasıl yoluna girmişti,
Orasını hiç sormayın...
01 Aralık 2017
Ankara

0 Yorumlar
Yorum Gönder
Yorumlarınızda küfür, hakaret, incitici söz, küçük düşürücü ifade olmamalıdır. Uygun olmayan içerik olması durumunda yorumlarınız silinecektir.