Hayatınızda illa ki vardır...
*
Hani nefret eder gibi hisseder,
Ama içten içe en çok onu seversiniz.
Bir hatası vardır veyahut
Elinizden kaçıp gitmiştir,
Gittiği için ya da sizin yanınızda olmadığı için
Nefret edersiniz,
Ama kendinize de,
Ruh ikizim oydu aslında dersiniz ya;
Hani en yakını ile konuşurken,
En kızgın ifadenizi takınır,
Hep hatalarından bahseder,
Ama güzelliklerini es geçersiniz ya;
Hani;
Bir araya gelme ihtimaliniz yoktur,
Ama en büyük aşkınız olduğunu da,
Kağıtlara,
Duvarlara yazarsınız ya;
Elden, günden uzak,
Kimseler görmeden,
İç geçirerek...
*
İşte...
İstanbul da öyledir benim için.
İlk aşkımdır,
Bembeyaz Ankara kışlarında,
Kızılay'da,
Yağan karın güzelliğine karşı,
Köprü üzerlerinde,
"Bekle beni İstanbul" şarkısını bağırarak söylediğim,
Herşeyi geride bırakıp,
İlk şansımı onda denediğim,
Ama en sonunda terkettiğim
Şehirdir İstanbul...
*
Ankara sevgilim oldu yıllarca,
Beni en çok anlayan,
Her zaman sıcak davranan,
Davetkâr, kabul eden...
Ama yine de 
EGE ile evleneceğim gelecekte
Yani en kısa zamanda...
*
Haliyle,
İstanbul'da yaşanan,
İstanbul'da kalmaz benim dünyamda...
Bir olay olur,
Ve bir parçam gider her seferinde...
Ankara
12 Aralık 2016