Ortaokuldaydım...
Bir gün babam dedi ki:
Yarın amcanın yanına gidip çalışmaya başlayacaksın.
Çocuktum, o geceki hayallerim toz pembeydi...
Kasaya oturacaktım, paraları sayıp kasaya koyacaktım.
Ama gerçek hayat öyle olmadı.
Uzun zaman, temizlik ve getir / götür işi yaptım.
Ama teknik açıdan bakacak olursak;
Çok şey öğrendim amcamdan ve ustalarından...
Bugün geçmişi analiz edecek olursak;
İyi ki de öylesi işleri yapmışım
Ve burnum sürtülmüş diyebiliriz...
Gelecekteki iş hayatımda,
Arkadaşlarıma bir çok iş zor gelirken,
Bana sonuçlandırılması gereken bir görev olarak gelmiş,
Hiç bir işten gocunmamıştım, yapmıştım.
Ve çoğu zaman, daha fazlasını istemiştim.
Hatta çalıştığım firmada benden sebep oluşan krizler,
İş yapmamaktan ya da yapmayı istememekten değil,
Daha fazla sorumluluk almayı istememden kaynaklanmıştı...
*
Askerlik bitip ilk profesyonel iş hayatıma adım attığımda,
Ne kadar maaş istemem gerektiğini babama sormuştum.
Bana harçlığın yettiği zamanlardı çünkü
Ve özel sektörde çalışan birinin
Maaşının ne kadar olması gerektiği konusunda,
Zerre kadar bilgim yoktu...
Babamın dediği rakamı kendimce çok bulsam da,
Başvuru sırasında biraz daha üstünü söylemiş
Ve istediğim parayı da almıştım.
O zaman için piyasa ortalamasının üzerinde bir bedeldi.
*
Kazandığım paranın bir kısmını,
Maaşı bankadan çeker çekmez gelip babama veriyordum.
Benim için banka görevi görüyordu
Ve param en güvenilir ellerdeydi...
Ev almak istiyordum çünkü...
Para cebimde ya da bankada durdukça azalıyordu,
Azalmaması için ekstra önlemler gerekiyordu.
O da babamın kasa olmasıydı...
*
İlk yaşadığım evi alana kadar
Paranın büyük bir kısmını babam sakladı.
Sonraki zamanlarda
Biriken parayı daha fazla riske etmemek için
Bankaya yatırmam için bana geri verdi.
Ben de o andan itibaren bankada biriktirmeye başladım.
*
Yine işe girdiğim ilk günlerden itibaren
Para biriktirmek için bankadan kredi çekip,
Yani bankaya bilinçli olarak borçlanıp,
Çektiğim parayı yokmuş gibi düşünüp,
Kendimce ev almak için birikim yapmaya çalıştım.
Bazılarınız boşuna faiz verdiğimi düşünebilir,
Ama o faizi vermeden para biriktirmenin
O yıllardan itibaren çok zor olduğunu fark etmiştim.
*
Ev alırken de
Kendimce geleceğe yatırım yaparken de,
Orta dereceli riskler almaya çalışıyordum.
Bu riskleri alırken,
Zarar etmek daha zordu,
Az da olsa kazanmak kolaydı ama
Yine de en kötü senaryoyu kurardım kafamda...
En kötü senaryo,
Borcumu ödeyemeden işsiz kalmak,
Yatırımın olumsuzlukla sonuçlanması vs gibi konulardı.
Ama tüm bu senaryolarımın bir çıkış noktası vardı:
Pılımı pırtımı toplayıp, baba evine geri dönmekti.
Hayatımın her aşamasındaki Z planım buydu.
Her dönem A, B, C.... planlarım olurdu.
Bir planım başarısız olursa alternatifi hep vardı.
Ve dediğim gibi,
Yıllar yıllar önce Z planımı yapmıştım ki
Bu plan; köprüden önceki son çıkıştı:
Baba evine geri dönmekti...
*
İsmail Ruşen Günay bana bakardı ne de olsa...
Ve Z planımın ölümsüz olduğunu düşünürdüm.
02 Ağustos 2021 tarihine kadar...
O gün babam öldü...
Z planım öldü...
Umutlarımın bir kısmı öldü...
Eksik kaldım...
19 Temmuz 2022
Ankara